REd light-swapper only for Akharapol ThanawitvilasH

REd light-swapper - Akharapol ThanawitvilasH




ในวัน 1 1 เราเคยคิดเองไหมว่าท้องฟ้ามองเราด้วยตาข้างเดียว ....ข้างเดียวกับที่ เป็นข้างที่ไม่ถนัดนั่นแหล่ะ ...ถ้ายังไม่เคย (จงเชื่อ) ถามทางที่เราจะไปถึงที่หนึ่ง หนึ่ง กับคนอื่นสิเราจะได้ไปอยู่ในที่ ที่เราไม่ได้ตั้งใจ จะคิด หรือ จะไป ทั้งนั้น... เราไม่ใช่ไม่กล้าถามใครอื่น อื่น ใด ใด หรอกนะ แต่เรา ไม่กล้าถามใจตัวเรา...เองด้วยซ้ำ ผมบอกกับ ความจริง ผมบอกกับความ ลวง ผมบอกกับความจริง ผมบอกกับความลวง เป็นมหาอำนาจของฮาร์ทเลอร์ ...(ด้านมืดที่เหล่า สกายวอร์คเกอร์ทั้งหลายเข้าใจมันดี ...นั่น..........แหล่ะ)

จบกันเสียที วันศุกร์ ผมได้เมลลลลลล์ของเพื่อนเก่า (แฟนของคนเก่า..คนรักเก่า เก่า : AOF v friend) ..อะฮ้า...ผมเร่ง..ที่จะรีบ..Add.. ทันใดนั้นเขาก็รีบตอบมาว่า .....ครัยวะ.... นึกในใจ (เวร....ก็กูเองไง) .....ไม่มีใครอยากคุยกะใคร ที่เคยไม่ หรือ เข้า ใจ กันในทางที่ต่างกัน กับความต้อง การของตน.....เอง ในโลกนี้ ไม่มี ไม่มี ไม่มี ๆ ๆ ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี..... .. .. .. .. .. อย่าแกล้งว่า (คิดถึง)...ถ้ามึง ไม่อยากจำ เราจำวันเกิดมัน (แม่ง)... ได้ทุกปี ว่า เมื่อไร แต่ ยินดีด้วย (แม่ง) ทีไร (แม่ง) มันต้องบอกว่าผิด ไม่ตรง อยู่ทุกที ไอ้ (สัด) (หมา) ทีวันเกิดของกู (แม่ง) เคยจำบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้.. .. ..ไม่รู้ .. .. .. ..ไม่

ดีเจโจ้ จากไป ไม่หวนกลับ พี่ไปลับ หลับไกล ที่ไหนหนอ น้องคนนี้ อุตส่าห์เฝ้า หวังและรอ แต่ฟ้าก็ หลับตา .... ... .. . .


ปี๋


พี่โจ้เป็นใครก็ไม่รู้ แต่รู้ว่าพี่แกทำให้เรายิ้มทุกครั้งที่เราเศร้า พร้อมกับเปิดรายการของพี่แก
พี่โจ้เป็นใครก็ไม่รู้ แต่รู้ว่าพี่แกไม่เคยเสแสร้ง แกเสมอต้น ยัน เสมอปลาย แกอบอุ่นตลอดเวลา

พี่โจ้ไม่เคยจากน้องคนนี้ไปไหน แต่คิดอีกที มันก็ใจหาย.....ผมจะไม่มีอีกหนึ่งแรงบันดาลใจ ที่หลงเหลืออยู่น้อยนิด ในการดำรงชีพ ไปกลับจักรวาลอันมหาศาลนี่.. .. ...อีกแล้วหล่ะ...สิ )ความจริงคือ พี่โจ้ จากน้องคนนี้ไปไหน?( พี่โจ้ ครับ ผมไม่กล้าพูดจนวินาทีนี้ได้ว่า ผมศรัทธาพี่ รักพี่เหมือนพี่ชาย ผมขนาดใหน (ทั้งที่ความจริง ผม เป็น ลูก โทน) ซึ้งครับ ...จริง ใจ

พี่โจ้ ผมไม่ห่วงพี่อีกแล้ว มะเร็งตับ มะเร็งปอด มันฆ่าพี่ไปจากโลก กายอาตนะ จัง นี่...ได้ แต่ในทุก ทุกครั้ง เมื่อเหตุการณ์ใด ใด ก็ตามเกิดขึ้นกับผมเหมือนเช่นมันเคยเกิด ผมจะกลับไปนั่งหน้าจอ ไฟว์ไลฟ์ เกมวัดดวง และในอีกหลายๆอัน ที่ผมยอมรับว่า นึกไม่ออก และที่ปิดรายการไปแล้วบ้าง ....
ใช่ครับ นั่งในวันเวลา ที่พี่จัดรายการพวกนี้ ให้ผมหัวร้อ.....ได้ทั้งวี่วัน .......นะฮะ

พี่โจ้ครับผมทำไม่ได้ ในข้อที่แล้ว ..มัน...มัน......ไม่มี พี่โจ้แล้วฮะ.......ผม จะทำ....ยังไง ...ฮะ (มันเกิดขึ้น..อีกแล้ว..เหมือนเดิม..แต่มัน..ไม่เหมือน..ว่า..เป็นแบบเดิม)

ใครจะเชื่อ....ฮะ ผม ร้องไห้ ....ให้พี่....โจ้




แด่ความทรงจำวัยเด็ก ตอนเล็ก เล็ก ต่อมามันได้หายไป..ใช่..ค่อย ค่อย ...หายไป จนในที่สุด ....เหลือเท่าที่ ......................................




เหมือนไฟกระพริบสะท้อนแสงสีแดงกร้าน เหมือนวันวานกระเพื่อมหวานน้ำตาลหอม
เหมือนวันนี้กระพลีกบางจนใจยอม เหมือนเราพร้อมหยาดน้ำตาบ้างจะเป็นไร......... ไป



(น้ำตาลมันหวาน น้ำตามันขม(ขื่น) แต่บางครั้งเราก็ต้องกินขมบ้าง เพื่อจะได้จดจำว่า...ความหวานมันเคยเปลี่ยนแปลง ไปหรือไม่)



ความทรงจำสีแดงสะท้อนแสงของแมลงโจ้

KiLL Kill : Do not be shy

In this Mon I LL take you on a television which I can't do

In this Tue I LL round at ya home, make you laught another kind of my will

On this Wed I LL pray tha LORD for every hope has gotten a seriously success

On this THU It LL be the same Mon

On this FRI It LL like in Tue

At this SAT It LL .......Ohh! It's today, on Wed suit

At this SUN It LL be an unappearent moment in this WORLD

Pay respect to Chaiyand Chaiyaporn

ตอนแรกที่ผมได้ยินข่าวว่า มีอาจารย์มหาลัยฉีกบัตรเลือกตั้ง คำพูดวิ่งโดยไม่ผ่านสมอง โพล่งออกมาว่า "อาจารย์มหาลัยไม่น่าทำอย่างนั้น น่าจะหย่อนบัตรเพื่อจะเป็นอีกเสียงหนึ่งที่ไม่ลงคะแนน" เวลาผ่านไป 30 นาที ประเด็นนี้ไหลเข้าสู่สมองพลันคิดได้ว่า "เฮ้ยสุดยอดแล้ว ที่อาจารย์ไชยยันต์ ไชยพร ฉีกบัตรเลือกตั้งนี่มันเยี่ยมจริงๆ" และเห็นว่าถ้าคนอื่นฉีกอาจไม่เหมาะสมเท่านี้ เพราะด้วยคุณสมบัติของอาจารย์ เช่น



1.แกเป็นอาจารย์รัฐศาสตร์ภาควิชาการปกครอง แกคงเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว
2.Backup แกดี ไหนจะอาจารย์นิติศาสตร์หรือนักกฎหมายมือฉมังหลายท่าน

ถ้าจะว่ากันตามทฤษฏีของผม ในความเป็นจริงแล้วเรามีสิทธิจะทำอะไรก็ได้ในโลกนี้ แต่แนะนำให้บวกเงื่อนไขง่ายๆ เพื่อจะได้อยู่กันอย่างสงบสุขคือ
"ไม่ทำให้สิ่งมีชีวิตอื่นเดือดร้อนในระดับกายสัมผัสแรกและจิตสัมผัสแรกอย่างรุนแรง"
ที่ต้องบอกว่ากายสัมผัสแรกและจิตสัมผัสแรกอย่างรุนแรงเพราะผมเชื่อว่า การใช้สิทธิหลายครั้งของเราโดยธรรมชาติแล้วมีไม่น้อยที่ไปเบียดบังและกระทบสิทธิของสิ่งมีชีวติอื่น แต่เป็นการกระทบในระดับเล็กน้อยโดยที่เราไม่ทันคิดหรือรู้ตัว

ส่วนการฉีกบัตรเลือกตั้งของอาจารย์ไชยยันต์ ผมคิดว่ามีสิทธิอย่างสมบูรณ์ที่จะกระทำ เพียงแต่สิทธินั้นไปกระทบสิ่งไม่มีชีวิตอื่นที่มีการระบุผลของการถูกกระทำไว้ในระดับสัมผัสแรกอย่างรุนแรง แต่จะแตกต่างจากการกระทบสิ่งมีชีวิตตรงที่ว่าการใช้สิทธิที่กระทบต่อสิ่งไม่มีชีวิตอื่นที่มีการระบุผลของการถูกกระทำไว้นั้น ผลดังกล่าวจะย้อนกลับมาหาผู้ใช้สิทธิฝ่ายเดียวเท่านั้น


Original Poster Thank you for smoking

ENTER ENG-CRISIS and the world, MEga-LoGIC

ภาษาวิกฤษ ชีวิตตรรก (ะ)


ในวันหนึ่ง เธอ สัญญาว่าจะไม่มีวันใดที่เราจะไกลกัน แต่คุณรู้ไหมว่า

วนน เธอ อย ณ ท แหง หนง ซง ผม ไม อาจ ไป ถง และ เธอ ไม ม วน กลบ มา อก แนนอน วา จะ วา ก วา ไป ผม เอง ท อยาก ให เธอ อย โดย ท ไม เคย ถาม เธอ เลย วา เธอ อยาก อย ไหม

Thread on clawidow No.2

หนึ่งวัน สองวัน สามวัน พอถึง วันที่ 4 น้ำตาที่เก็บหอมไว้ ก็เหือดแห้งหาย ไปหมด บางเวลาที่คุณอยากร้อง คุณก็ทำไม่ได้ เพราะขาดองค์ประกอบที่สำคัญอันนี้ อะไร น่ะ หรือ .....ไมโครโฟน.... (ผมไม่ได้ร้องอย่างนั้น) ....(ใช่ครับ ผม หมาย ถึง น้ำตา นั่นแหล่ะ)
เมื่อวานกะร้องซะหน่อย แต่ว่า ผมไม่สามารถร้องได้ ...........


ครูประฐม ถาม เพื่อน ผม ว่า หนึ่ง บวก หนึ่ง เท่ากับเท่าไร...
(แล้วเธอก็ให้เวลาเราคิดคำตอบ ...เพราะมีโทรศัพท์เข้ามาพอดี....)
เพื่อน : (หันหลังมาปรึกษาผม ...เพราะผมสอบได้ที่สองของห้อง หรือ เพราะไอ้คนที่ได้ที่หนึ่งของห้อง มัน นั่งอยู่ข้างหน้า .. ..นะ)
ไอ้ฉี เท่าไรวะ..ได้เท่าไรวะ
ผม : (คิดในใจ.. ห่าเรียนอนุบาล1 มาได้เท่าไร มาป.1 ก็บวกอีกแค่ อนุบาล 2 และ 3 (สองชั้น) ..ง่ายๆ)
ก็ สามสิวะ ตอบเลย..
เพื่อน : ขอบใจเว้ย

ไอ้ที่หนึ่งของห้อง : (หันมาเถียงเสียงเข้ม....) หนึ่ง ต้องได้หนึ่ง..
เพื่อน : (หันมาหา..ควับ..) !!!
ผม : (คิดไว้แล้ว... จริงๆแล้วมันต้องได้ หนึ่ง แต่ ...คิดอีกที อาจารย์ก็สอนเราแล้วนี่ ..อาจารย์ก็ต้องรู้แล้วซิ..แล้ว อาจารย์จะถามทำไมอีก ...หรือว่า อาจารย์ลืม.... เป็นไปไม่ได้หรอก แกยังไม่เห็นแก่เลย...)
นั่นไง ว่าแล้วเชียว

เพื่อน : (งงๆ และกำลังตัดสินใจว่าจะตอบอาจารย์ว่าอะไรดี.. )

และเมื่อ การสนทนาทางโทรศัพท์ หยุดลง ครูวางสาย...

เพื่อน : (มันคงต้องตัดสินใจว่าจะเชื่อใคร ผม หรือว่า ไอ้ที่หนึ่ง..... สรุปแล้วมันตอบ...)





"สอง"





ครูประฐม ถามผมว่า ทำไมหนึ่งบวกหนึ่งถึง ได้แค่ สองคะ.....
ผมถามตัวเองว่า...อันนี้ก็ครูเพิ่งบอกเหมือนกันนี่น่า เอ่อ.... หรือว่า หนึ่งบวกหนึ่ง เป็นอะไรก็ได้ตามใจสั่ง เอ.....อะไรกัน น้า...

และเมื่อ ล่าสุด อาจารย์มหาลัย บอกว่า หนึ่งบวกหนึ่ง ได้ คำตอบ เป็นหนึ่ง สอง หรือสาม ก็ได้ ...มันทำให้ ผม เดา ถูก...

ในที่สุดมัน ไม่มีที่สุดแล้ว เธอ ผม ทำไม ในที่สุด ก็มีที่สุด เขา เธอ จะมีที่สุด เหมือนผม ไหมน้า คงมีที่สุดสุด ซักที่ให้ไป ในวันที่ ในที่สุด

จบ

06:00 PM

ผมชอบเวลาพระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้าลาจากเราไป ถ้าเราไม่จดจ้องกับมันน้อยคราที่เราจะสัมผัสช่วงเวลานี้ ในขณะที่แสงกำลังจะหมดไป เป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดแล้วถ้าใครซักคนต้องการรู้สึกถึงการพลัดพราก ความเหงา ความคิดถึง หรือถ้ามีความเศร้าอยู่เป็นทุนแล้วอาจชวนให้คิดไปไกลถึงความตาย

365 วัน เรามีโอกาสอยู่กับห้วงเวลานี้มากแค่ไหนกัน หรือโดยธรรมชาติมนุษย์เลือกแล้วที่จะเลี่ยง ความเหงา ความคิดถึง ความตาย



Original Soundtrack Elizabethtown