REd light-swapper only for Akharapol ThanawitvilasH

REd light-swapper - Akharapol ThanawitvilasH




ในวัน 1 1 เราเคยคิดเองไหมว่าท้องฟ้ามองเราด้วยตาข้างเดียว ....ข้างเดียวกับที่ เป็นข้างที่ไม่ถนัดนั่นแหล่ะ ...ถ้ายังไม่เคย (จงเชื่อ) ถามทางที่เราจะไปถึงที่หนึ่ง หนึ่ง กับคนอื่นสิเราจะได้ไปอยู่ในที่ ที่เราไม่ได้ตั้งใจ จะคิด หรือ จะไป ทั้งนั้น... เราไม่ใช่ไม่กล้าถามใครอื่น อื่น ใด ใด หรอกนะ แต่เรา ไม่กล้าถามใจตัวเรา...เองด้วยซ้ำ ผมบอกกับ ความจริง ผมบอกกับความ ลวง ผมบอกกับความจริง ผมบอกกับความลวง เป็นมหาอำนาจของฮาร์ทเลอร์ ...(ด้านมืดที่เหล่า สกายวอร์คเกอร์ทั้งหลายเข้าใจมันดี ...นั่น..........แหล่ะ)

จบกันเสียที วันศุกร์ ผมได้เมลลลลลล์ของเพื่อนเก่า (แฟนของคนเก่า..คนรักเก่า เก่า : AOF v friend) ..อะฮ้า...ผมเร่ง..ที่จะรีบ..Add.. ทันใดนั้นเขาก็รีบตอบมาว่า .....ครัยวะ.... นึกในใจ (เวร....ก็กูเองไง) .....ไม่มีใครอยากคุยกะใคร ที่เคยไม่ หรือ เข้า ใจ กันในทางที่ต่างกัน กับความต้อง การของตน.....เอง ในโลกนี้ ไม่มี ไม่มี ไม่มี ๆ ๆ ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี..... .. .. .. .. .. อย่าแกล้งว่า (คิดถึง)...ถ้ามึง ไม่อยากจำ เราจำวันเกิดมัน (แม่ง)... ได้ทุกปี ว่า เมื่อไร แต่ ยินดีด้วย (แม่ง) ทีไร (แม่ง) มันต้องบอกว่าผิด ไม่ตรง อยู่ทุกที ไอ้ (สัด) (หมา) ทีวันเกิดของกู (แม่ง) เคยจำบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้.. .. ..ไม่รู้ .. .. .. ..ไม่

ดีเจโจ้ จากไป ไม่หวนกลับ พี่ไปลับ หลับไกล ที่ไหนหนอ น้องคนนี้ อุตส่าห์เฝ้า หวังและรอ แต่ฟ้าก็ หลับตา .... ... .. . .


ปี๋


พี่โจ้เป็นใครก็ไม่รู้ แต่รู้ว่าพี่แกทำให้เรายิ้มทุกครั้งที่เราเศร้า พร้อมกับเปิดรายการของพี่แก
พี่โจ้เป็นใครก็ไม่รู้ แต่รู้ว่าพี่แกไม่เคยเสแสร้ง แกเสมอต้น ยัน เสมอปลาย แกอบอุ่นตลอดเวลา

พี่โจ้ไม่เคยจากน้องคนนี้ไปไหน แต่คิดอีกที มันก็ใจหาย.....ผมจะไม่มีอีกหนึ่งแรงบันดาลใจ ที่หลงเหลืออยู่น้อยนิด ในการดำรงชีพ ไปกลับจักรวาลอันมหาศาลนี่.. .. ...อีกแล้วหล่ะ...สิ )ความจริงคือ พี่โจ้ จากน้องคนนี้ไปไหน?( พี่โจ้ ครับ ผมไม่กล้าพูดจนวินาทีนี้ได้ว่า ผมศรัทธาพี่ รักพี่เหมือนพี่ชาย ผมขนาดใหน (ทั้งที่ความจริง ผม เป็น ลูก โทน) ซึ้งครับ ...จริง ใจ

พี่โจ้ ผมไม่ห่วงพี่อีกแล้ว มะเร็งตับ มะเร็งปอด มันฆ่าพี่ไปจากโลก กายอาตนะ จัง นี่...ได้ แต่ในทุก ทุกครั้ง เมื่อเหตุการณ์ใด ใด ก็ตามเกิดขึ้นกับผมเหมือนเช่นมันเคยเกิด ผมจะกลับไปนั่งหน้าจอ ไฟว์ไลฟ์ เกมวัดดวง และในอีกหลายๆอัน ที่ผมยอมรับว่า นึกไม่ออก และที่ปิดรายการไปแล้วบ้าง ....
ใช่ครับ นั่งในวันเวลา ที่พี่จัดรายการพวกนี้ ให้ผมหัวร้อ.....ได้ทั้งวี่วัน .......นะฮะ

พี่โจ้ครับผมทำไม่ได้ ในข้อที่แล้ว ..มัน...มัน......ไม่มี พี่โจ้แล้วฮะ.......ผม จะทำ....ยังไง ...ฮะ (มันเกิดขึ้น..อีกแล้ว..เหมือนเดิม..แต่มัน..ไม่เหมือน..ว่า..เป็นแบบเดิม)

ใครจะเชื่อ....ฮะ ผม ร้องไห้ ....ให้พี่....โจ้




แด่ความทรงจำวัยเด็ก ตอนเล็ก เล็ก ต่อมามันได้หายไป..ใช่..ค่อย ค่อย ...หายไป จนในที่สุด ....เหลือเท่าที่ ......................................




เหมือนไฟกระพริบสะท้อนแสงสีแดงกร้าน เหมือนวันวานกระเพื่อมหวานน้ำตาลหอม
เหมือนวันนี้กระพลีกบางจนใจยอม เหมือนเราพร้อมหยาดน้ำตาบ้างจะเป็นไร......... ไป



(น้ำตาลมันหวาน น้ำตามันขม(ขื่น) แต่บางครั้งเราก็ต้องกินขมบ้าง เพื่อจะได้จดจำว่า...ความหวานมันเคยเปลี่ยนแปลง ไปหรือไม่)



ความทรงจำสีแดงสะท้อนแสงของแมลงโจ้